Sıtkı Soylu

Hasbelkader bir spor kulübünde dostlarımın isteği ve ricası doğrultusunda, yönetim kurulunda görev yapıyorum. Daha çok yeni ve acemiyim, Mut İdman Yurdu Spor Kulübünde.

Bu kulüp, çok eski ve köklü bir geçmişe sahip. Bünyesinde sayısız isim top koşturmuş, yöneticilik yapmış, bu kulübün yükünü çekmiş. Zor ve meşakkatli bir iş. Babam da Esnaf Spor’da başkanlık yapmıştı ve O’na çok kızardım. “Uğraşma bu işlerle” diye. Ekip ruhu başka bir şey, maddi olanaklar başka bir şey, vakit ayırmak başka bir şey. Hepsi üst üste, epey zor denk gelir.

Zorlukları var diye, geri durmak iyi midir, bilemiyorum. Sağ olsun arkadaşlarım, fedakârca uğraşıyorlar. Başta başkan Şahin Sezer olmak üzere, bütün yönetici arkadaşlarım ekip ruhu içerisinde; takımın, Mut’un iyi tanıtımın, menfaatleri doğrultusunda fikir üretiyor ve çalışıyor.

Bu noktadan sonra bir önemli konu ise; centilmenlik. Takımın idari heyeti, gereken özveri noktasında olduktan sonra, geriye sportmenlik ve spor ahlakına uygun centilmenlik devreye giriyor. Önemli bir konu ki; yapılan her yanlışın peşine karşılığı alınıyor.

Geçtiğimiz haftalarda ilçemizde yapılan Mut İdman Yurdu maçından sonra, galip gelmemize rağmen tribünleri ateşleyen, oyuncuları geren bir teknik adam sıkıntısı yaşandı. Peşinde istenmeyen olaylar. Çok şükür ki büyümeden önlendi. İzlediğim her maçta görüyorum, teknik hocamız maçı sürekli geriyor. Maçta ter dökeni oyundan koparıp, hususi fırçalamak için, yüzüne bakması için zorluyor. Sen, tespitin varsa söyle, zaten bağırıyorsun daha ne diye oyuncuyu oyundan düşürecek kadar kendine, bakıp azar yemesi için çaba sarf ediyorsun? Bu mudur spor eğitmenliği, bu mudur sorumluluk sahibi olmak, bu mudur futbolun çilesi, centilmenlik bu mu? Sen nerdesin, amacın ne? Oyunculara kızabilirsin ama top oynayacağı yerde, senin askerin mi de yüzüne bakacak, senin o kötü laflarını gözlerinin içine bakarak dinleyecek?

Önceki maçta galip gelmemize rağmen, maç sonrası yaşanan gerilimin faturasını, bu hafta oynanan maçta futbolcularımız, teknik heyetimiz, yöneticilerimiz ve dahası takımımıza destek veren kim varsa, ödedi. Canlarını zor kurtararak ilçemize döndüler. Bütün bunlar olurken, karşı takımın ve taraftarının yaptıklarını alkışlamak gerekmiyor. Ama öncesinden de bir özeleştiriyi ihmal etmemek lazım. Takım yöneticisi arkadaşlarımdan, futbolcu kardeşlerimden, taraftarlarımızdan ve bu takımla alakası olan herkesten rica ediyorum. Eleştirelim fakat özeleştirimizi de yapalım.

Kargıpınar maçı sonrası jandarma kortejinde bile zor anlar yaşayan ekibimize, insanlık dışı hakaretler, çirkin ve şiddet içeren saldırılar yapıldı. Güvenlik güçlerine rağmen bu saldırıların birçoğu gerçekleşti. Öyle kinlenmişler ki ve bizlere, dahası Mut’lulara düşman olmuş bir taraftar kitlesi, bir belde oluşmuş ki karşımızda inanılmaz. Yapılan tezahürat şu; “Önce Mutluları sonra PKK’lıları halledeceğiz”…
Çok utanç verici şeyler. Spor etiğine, ahlakına uymayan şeyler. Bu çirkin saldırıları ve hakaretleri yapan kişileri şiddetle kınıyorum. Yazıklar olsun, diyorum. Hemşeri memleketten bu çirkin sözleri, bölücü hakaretleri duyduğumuza inanamıyorum. Bu konunun ilçemiz idari makamlarınca da gereken nezaket ve uyarı çerçevesinde dile getirilmesini, temenni ediyorum. İlçemizde böyle bir olaya meydan verilmemekte. Sağ olsun güvenlik güçlerimiz, emniyet müdürlüğümüz, kaymakamımız gereken hassasiyeti gösteriyorlar. Maç izlemeye bürokrasimiz geliyor. Fakat bizler gittiğimiz yerlerde, bu şekilde güzel bir tabloyla karşı karşıya gelmiyoruz. Bu sebeple ben Mut insanını, Mut’ta hizmet yapan herkesi, canı gönülden kutluyorum, teşekkür ediyorum.

Sözlerimin sonunda kendi içimizde de olsa, ortamı geren, sportmenlik çizgilerini aşan, oyun konsantrasyonunu bozan kişilerin, gereken şekilde uyarılmasını, spor kulübümüzde bu şekilde tavır takınanların uyarılmasını, gerekirse cezalandırılmasını talep ediyorum. Önce kendimizden başlayarak bu durumun düzelmesi için çaba harcamalıyız. Niyetimizin iyi ve spora destek olduğunu, bu iş için emek veren insanların kendi insanımız olduğunu unutmadan, göstermek gerektiğine inanıyorum. Bizi PKK’lı gibi gören Kargıpınar’ın da memleketimiz olduğunu bilerek, bu yörenin insanı olduğunu bilerek, sağduyulu olmaya, yakışmayan hiçbir şeyi yapmamaya, azami gayret gösterilmesini istiyorum. Yoksa bu hep böyle gidecek ve yabancı saha maçları her takım için, Sakarya Meydan Muharebesine dönecek

Sem 99

sana allah kolaylik versin kardesim seni tebrik ediyorum böyle bir göreve talip olmandan ve yapmandan dolayi, ama bu tip hareketler her yerde var ve olmayada devam edecek

__________________

mustiguduk

spor kardeşlik barış mücadelesi değilmidir. nedir bu kin nedir bu nefret. niçin spor yapılırki kaynaşma adına yapılıyosa eğer niye kargaşayol açan sözler sarf edilir...

Bu konuda Tek temennim spor etkinliklerinin bayram havasında ve el ele kol kola yapılmasıdır.Herkeze saygı ve sevgilerimle...

__________________

reyhan

maalesef spor ahlakı diye bir şey kalmamış....böyle bir şeyi şiddetle kınıyorum..